De bitcoin van de 17e eeuw

03-05-2021 | 17:00

Week 18. Hillegom - Keukenhof - Ruigenhoek - Hillegom, 16 km (foto). Zoals ik in week 16 al schreef, deze keer een wandeling door de bollenvelden die nu in bloei staan. Al direct vanuit het station Hillegom liep ik tussen de tulpenvelden (foto's). Korte geschiedenis van de tulp, met bijpassende moraal: De tulp is in 1562 vanuit Turkije voor het eerst naar Europa gekomen. De sultan daar droeg op zijn tulband de afbeelding van een tulp. De naam komt van het Perzische woord 'doelband', dat tulp betekent. In Europa werd het al snel het exclusieve speeltje van de rijken, die grote sommen gelds betaalden om  in het bezit ervan te komen. Het werd binnen de kortste keren een rage. De prijzen liepen in de jaren dertig van de 17e eeuw zo hoog op, dat men bereid was voor een zak tulpenbollen de prijs te betalen voor een hele rij Amsterdamse grachtenpanden. De handel werd een windhandel, waarbij gehandeld werd in partijen bollen die nog maar net gepoot waren. Deze extreme hausse duurde van 1632 tot 1637, waarna de handel in één klap instortte en de bollen niets meer waard waren. Het wordt een standaardvoorbeeld genoemd van beursspeculatie, zoals later ook de beurskrach van 1929, de kredietcrisis van 2008, en nu ook weer de opkomst van de bitcoin. Hoe lang zal die laatste nog voortduren?

Later zijn de prijzen normaal geworden, en is er een bloeiende bollenteelt ontstaan, ook in de streek van Hillegom en Lisse (zie foto's). In de bollenvelden zag ik mensen lopen te werken (foto). Mijn zus Karin (foto), die in Lisse woont en een stukje meeliep, zei dat dat 'ziek zoeken' wordt genoemd: de bollen die besmet zijn met een ziektevirus worden er uit gehaald om verdere besmettingen tegen te gaan. Als dat mis gaat bederven hele oogsten, Òf er kunnen daardoor ook soms nieuwe varianten ontstaan, zoals bijvoorbeeld de prachtige papagaaitulpen.

Het hele gebied van de Keukenhof heette in de middeleeuwen Keukenduyn, en diende oorspronkelijk voor de voedselvoorziening voor het naburige Slot Teylingen, waar o.a. Jacoba van Beieren haar laatste vier droevige levensjaren heeft doorgebracht, van 1432 tot 1436. Het Keukenduyn leverde wild en vee en kruiden en bessen voor de keuken van het Slot. In 1641 werd er op het terrein een landhuis gebouwd, dat bewoond werd door vermogende kooplieden, zoals we dat al eerder tegenkwamen in blog 16 en 17. Nu is het kasteel (foto), gelegen in het oude keukenhofbos (foto van de bloemetjes van de rode beuk; ik kwam er pas later in mijn leven achter, dat eiken en beuken óók bloeien!), eigendom van een stichting en worden er velerlei activiteiten ontplooid. Vóór het kasteel trof ik een bijzondere bank (foto): van wandelen word je héél wijs!

En verder was de hele wandeling één kleurige verrukking voor het oog, een aaneenschakeling van velden in de meest uiteenlopende kleuren, de meest beroemde plaatjes van Nederland in de hele wereld.(nog zomaar wat foto's omdat het zo prachtig is). Op mooie dagen in het weekend kan het er in deze tijd onbehoorlijk druk zijn. Maar nu, op deze koude maandag, met slecht weer voorspeld, was het een oase van rust om tussendoor te lopen.