Wat een grote buidel geld al niet vermag

29-03-2021 | 22:22

Week 13 van de 100, deze keer per ongeluk 18 km, en ook dat lukte me. Iedereen die wel eens met de trein van Utrecht naar Gouda heeft gereisd - en wie heeft dat niet  - ziet vlak na Vleuten rechts een losstaande oude toren in het land staan. Die heeft me altijd geïntrigeerd: wat is dat voor een vreemd ding? Daarom vandaag een wandeling vanaf Vleuten via Haarzuilens en Kasteel De Haar naar die intrigerende toren.

Boven Vleuten eerst door een natuurgebied langs de Haarrijnse Plassen, ontstaan doordat er 13 miljoen m3 zand is uitgegraven voor de Utrechtse wijk Leidsche Rijn. Ik zag er in dat open veld drie reeën wegschieten, terug naar hun bossen rond Kasteel De Haar, waar ze met tientallen leven. Mijn paadje liep er door de lichtgroene ontluikende takken van een treurwilg in voorjaarstooi (foto). Het voorjaar was trouwens alom aanwezig op deze warme voorjaarsdag.In de weiden zag ik tientallen hazen rammelen in hun voorjaarspassies, en de sleedoorn is nu in volle pracht opengebloeid (foto).

De grootste verrassing vandaaag was voor mij het oude historische dorpje Haarzuilens. In de 19e eeuw was het Kasteel De Haar vervallen tot een ruïne. De toenmalige eigenaar was getrouwd met een puissant rijke Baronesse de Rothschild en ze lieten het kasteel herbouwen in oude luister. Op het terrein van het kasteel waren enkele boerderijen en woningen, en ze lieten de bewoners vertrekken door huizen voor ze te bouwen in wat nu het dorpje Haarzuilens is. Wat je met een grote zak met geld al niet voor elkaar kan krijgen, en ook nog eens zonder al die moeizame inspraak- en bezwaarprocedures! Het bijzonder sfeervolle dorpje ademt nog helemaal de sfeer uit de 19e eeuw, en telt tal van rijksmonumenten, en is een Beschermd Dorpsgezicht. Zelfs het bushokje is in die oude stijl opgetrokken (zie de verschillende foto's).

Het Kasteel De Haar zelf was - zoals te verwachten in deze coronatijd - niet te bezichtigen en gesloten, zodat ik het alleen op afstand kon bewonderen (foto's). Het is het grootste kasteel van Nederland. De herbouw is eind 19e eeuw ter hand genomen door de beroemde architect Pierre Cuypers, die ook het dorpje Haarzuilens voor zijn rekening nam. Het kleine kasteeltje links op de achtergrond was de woonplek voor het personeel!

En dan tenslotte die wonderlijke losstaande toren in het land, die de Hamtoren bleek te heten (foto's). Oorspronkelijk in de middeleeuwen een ridderhofstad, kasteel Den Ham met twee torens, dat in verval raakte en waar uiteindelijk alleen die ene toren van was overgebleven. Ook die was vervallen, maar is in 2016 gekocht door Bas Kennis, muzikant bij Bløf. De toren was er slecht aan toe. Insectenplagen, regen en wind hadden vrij spel. Kennis ontfermde zich als een zorgzame vader over de toren. Het eiken kreeg zijn natuurlijke kleur weer terug en werd, indien nodig, vervangen. De stenen muren werden gerestaureerd, het dak in oude luister hersteld, kieren en gaten gedicht en er werd een warmtepompsysteem geïnstalleerd. Duurzaam een nieuwe toekomst tegemoet. Voor de komende eeuw zit er vooral muziek in de toren. Want Bas Kennis vestigt er zijn muziekstudio. Ook wil hij er huiskamerconcerten gaan geven (dit alles openbare informatie, te vinden op het internet).

En zo kan ik weer met nieuwe ogen kijken naar die toren, wanneer ik er weer met de trein langs rijd.