Ruud Bruggeman

1500 kilometer voor de KNGF

Ik ben nu 79 jaar oud, en na een heupoperatie ten gevolge van mijn chronische leukemie licht gehandicapt met lopen. Ik heb veel gelopen in mijn leven, ook pelgrimstochten vanuit Zoetermeer naar Santiago, Rome, Istanbul en Medjugorje in Bosnië, maar nu kan dat niet meer. Maar ik kan nog wel lopen en ben daar zielsdankbaar voor. Mijn vrouw GerVa voedt al 11 jaar blindengeleidehonden op voor de KNGF, en ik vind dat fantastisch werk, dat ik graag met mijn eigen mogelijkheden wil steunen.

Ik ga nu vanaf 1 januari 2021 elke week één dag een wandeling maken van ca. 15 km, dan heb ik in 2 jaar 1500 km gelopen. Wie dat een mooi plan vindt kan mijn actie sponsoren met 1 of meer cent per gelopen kilometer! Je kunt je daarvoor bij mij als sponsor opgeven op mijn e-mailadres: ruud.bruggeman@planet.nl

Elke drie maanden zal ik je dan een e-mail sturen met het aantal gelopen kilometers (zal elke keer zo'n 200 km zijn), met verzoek om je gesponsorde bedrag over te maken (dat gaat ook via deze actiepagina). Beter dan pas na afloop in één keer, want zo blijven die bedragen niet al te groot.

Als je wilt kun je natuurlijk ook nu al een bedrag doneren, dat kan ook via deze actiepagina, onder de knop: Doneer nu.

Op de blog van de actiepagina kun je blijven volgen wat en waar ik al elke week gelopen heb. Klik daarvoor op de  knop: Laatste blogs / Bekijk alle.

23/07/2021
22:00

Clara

Bekijk alle
  Bekijk alle
19/07/2021 | 21:38

Week 29: Van laag tot hoog

Rhenen - Elsterberg - Veenendaal-West, 18 km (foto). "Hebt u nú al een steentje in uw schoen?", vraagt een vrolijke mevrouw in haar tuin midden in het bos aan me. Het is nog vroeg in de ochtend, en ze ziet me al een beetje kreupelend langslopen. Kennelijk iemand die van wandelwanten weet, en zoiets vaker heeft meegemaakt. Na de uitleg over mijn operatie vertelt ze over haar man die ook een heupoperatie heeft gehad, en zo blij is dat ze weer samen wandelingen kunnen maken; net als ik. Het is voor mij een dag van vrolijke mensen. Later tref ik een jong stel, dat het hele Trekvogelpad van 414 km lang aan het lopen is, van Bergen aan Zee naar Enschede; vandaag etappe 11. Het genieten van het lopen en van elkaar spat van ze af; ik word daar ook heel blij van. Ze hebben geen overnachtingen gereserveerd, ze zien wel, en het komt altijd weer goed. Heerlijk om zo in overgave je weg te gaan. Ook onze ervaring op onze pelgrimstochten. Ik was eerst van plan om vanuit Rhenen de Blauwe Kamerwandeling langs de Lek te gaan lopen, maar die is nu afgesloten vanwege het hoge water in de rivier (foto). Er lopen daar Konikspaarden en Gallowayrunderen, en door het hoge water staan die dichter op elkaar met rondom water. Ze zouden kunnen schrikken van mensen, en dan uit angst het water ingaan. Ik moet denken aan die spectaculaire redding in 2006 van door hoog water ingesloten paarden vanaf een kwelder bij de Friese plaats Marrum. Toen eerdere reddingspogingen mislukt waren, bedacht een jonge Friezin om er met 6 andere vrouwen te paard heen te rijden, waarna de ingesloten paarden - kuddedieren als ze zijn - hen volgden naar het vasteland. Moedige actie. Ik moet denken aan wat mensen nu zeggen na de moord op Peter R. de Vries: "waren er maar meer zulke moedige mensen als hij", en denk dan aan een uitspraak van Gandhi: "wees zelf de verandering die je in de wereld zou willen zien"; ik voel dat ook voor mezelf als vraag en uitdaging, juist ook in deze zo gecompliceerde tijden. Dus dan ga ik nu maar vanuit Rhenen de andere kant op, hogerop, over de Utrechtse Heuvelrug omhoog richting Veenendaal. Eerst door het plaatsje Rhenen, met zijn iconische kerk met toren van de H. Cunera, beschermheilige van paarden(!) en behoedster tegen vee- en keelziekten. Een van de mooiste gothische kerken van ons land, compleet met  waterspuwers (foto's), zo bekend ook van de Notre Dame in Parijs. Daarna de bossen in. Het is een zwaardere etappe met voortdurend klimmen en dalen, maar groots en mooi, met oude bossen en heidevelden en vennetjes, langs brede bospaden en smalle geitenpaadjes (foto's). Een van de bossen, meer dan 300 jaar oud, wordt zelfs vergeleken met een oerbos.  Behalve met vrolijke mensen is het ook een wandeling geworden met dieren, bosvruchten en bloemen. Langs mijn pad een wei met lammetjes langs het hek, te leuk om er geen foto van te maken (foto). Ik pluk onderweg de eerste pikzwarte rijpe braam van het jaar, beetje zuur nog, maar al wel heel smakelijk, en aan alle struiken te zien wordt het een voortreffelijk bramenjaar. Ook de struikjes van de blauwe en de rode bosbessen zien er veelbelovernd uit (foto's). Op 18 september ga ik weer traditiegetrouw met familie en vrienden rode bosbessen plukken om er jam van te maken, op de Holterberg, dè hotspot daarvoor in ons land. Zó lekker! Wie ook nog mee wil..... Onderweg kom ik ook bij een spectaculair mooie gele vlakte, vol met Jacobskruiskruid (foto). Een giftige plant, vooral voor paarden(!), en moeilijk te bestrijden en daarom in overvloed in ons land aanwezig. Gelukkig zag ik even verderop ook veelvuldig zijn tegenhanger, het St. Janskruid, een geneeskrachtige plant, speciaal als anti--depressivum (foto). Ze lijken sterk op elkaar, alleen heeft de bloem van Jacobskruiskruid 12 gele blaadjes, en de bloem van St. Janskruid 5 gele blaadjes.Handig om het onderscheid te weten, voor paarden, èn voor mensen. Ondanks dat er wel wat wandelaars zijn is er de hele dag een volmaakte stilte om me heen. Wat een onbeperkte ruimte en vrijheid ervaar ik al met één enkele dag buiten lopen! Dit lopen is dubbele vreugd: voor KNGF, en ook voor mij.

KNGF Geleidehonden leidt honden op die ondersteuning bieden aan mensen met een (visuele) beperking. Dat doen we vanaf de geboorte tot het moment dat de honden met pensioen gaan. Een hond fokken, verzorgen en opleiden is kostbaar. We zijn een maatschappelijke organisatie en voor een groot deel afhankelijk van giften en nalatenschappen. Dankzij onze donateurs kunnen we ons werk blijven doen.