Ruud Bruggeman

1500 kilometer voor de KNGF

Ik ben 79, sinds kort 80 jaar oud, en na een heupoperatie ten gevolge van mijn chronische leukemie licht gehandicapt met lopen. Ik heb veel gelopen in mijn leven, ook pelgrimstochten vanuit Zoetermeer naar Santiago, Rome, Istanbul en Medjugorje in Bosnië, maar nu kan dat niet meer. Maar ik kan nog wel lopen en ben daar zielsdankbaar voor. Mijn vrouw GerVa voedt al 11 jaar blindengeleidehonden op voor de KNGF. Ik ben erg trots op haar en ik vind dat fantastisch werk, dat ik graag met mijn eigen mogelijkheden wil steunen.

Ik ga nu vanaf 1 januari 2021 elke week één dag een wandeling maken van ca. 15 km, dan heb ik in 2 jaar 1500 km gelopen. Wie dat een mooi plan vindt kan mijn actie sponsoren met 1 of meer cent per gelopen kilometer! Je kunt je daarvoor bij mij als sponsor opgeven op mijn e-mailadres: ruud.bruggeman@planet.nl

Elke drie maanden zal ik je dan een e-mail sturen met het aantal gelopen kilometers (zal elke keer zo'n 200 km zijn), met verzoek om je gesponsorde bedrag over te maken (dat gaat ook via deze actiepagina). Beter dan pas na afloop in één keer, want zo blijven die bedragen niet al te groot.

Als je wilt kun je natuurlijk ook een bedrag doneren via deze actiepagina, onder de knop: Doneer nu.

Op de blog van de actiepagina kun je blijven volgen wat en waar ik al elke week gelopen heb. Klik daarvoor op de  knop: Laatste blogs / Bekijk alle.

GerVa heeft onlangs op 15 november 2021 weer een nieuw pupje, geleidehond in opleiding, van KNGF gekregen. Hij heet Mikah. In het afgelopen jaar is er al zoveel gedoneerd, dat wij in overleg met KNGF hebben mogen besluiten om met dat geld Mikah te bestemmen tot, zoals dat heet bij KNGF, Exclusieve Adoptie Hond (EAH). Hij is dus nu feitelijk jullie adoptiehond. Dat betekent ook dat jullie periodiek een verslagje zullen krijgen, waarin jullie de vorderingen van Mikah kunnen meebeleven. De komende donaties voor het nu volgende deel van mijn sponsoractie (ik ben nu ongeveer op de helft) zullen dan bestemd worden voor de periode van de vervolgopleiding bij KNGF, tot en met de uitreiking van Mikah aan de a.s. cliënt.

Bovenstaande foto is gemaakt bij KNGF bij de overhandiging van Mikah aan GerVa.

 

24/09/2022
12:27

Anoniem

Bekijk alle
  Bekijk alle
19/09/2022 | 21:49

Week 80: Wandelen in de geest van Jac.P.Thijsse

Vandaag loop ik een wandeling uit het boekje Wandelen in de geest van Jac.P.Thijsse. Vorige week maakte ik een stadswandeling in Zaandam, met zijn Verkadefabrieken. De firma Verkade begon in 1903 een van de meest succesvolle, grootste en langdurige  reclamecampagnes van Nederland. Vanaf 1903 bracht Verkade in totaal 35 Verkadealbums uit over de natuur in Nederland, in een tegenbeweging tegen de alsmaar toenemende industrialisatie: terug naar de natuur! Zagen we ook opnieuw nu in de coronatijd. Wie (van de oudere generatie) kent niet die Verkadealbums! Jac Thijsse schreef op verzoek van Verkade de teksten van 20 albums. Thijsse was 'niet zomaar een wandelaar, maar een aartswandelaar': hij heeft door heel Nederland rondgezworven door zijn geliefde natuur .Hij was een enthousiast leraar biologie aan het lyceum, waar hij met zijn leerlingen schoolwandelingen en -kampen in de natuur organiseerde. Ook heeft hij rond 1900 de Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten helpen oprichten.        De albums werden geïllustreerd met (natuur)plaatjes, die Verkade verpakte in al zijn producten. Het is tientallen jaren een rage geweest om al die plaatjes te sparen om in te plakken in die albums, en de dubbele te ruilen. Verkade had daar zelfs een 'ruilkantoor' voor opgezet, met 30 jongedames om de ruilverzoeken te behandelen. De oorspronkelijke aquarellen zijn nog steeds bewaard en te bekijken in het Zaans Museum in Zaandam.                                                                                                                      Zelf heb ik vier van die oorspronkelijke Verkadealbums, een kostbaar bezit, uit de erfenis van mijn ouders. Die waren allebei enthousiaste natuurliefhebbers. Mijn vader was net zo'n enthousiaste biologieleraar als Thijsse, ook hij nam zijn leerlingen vaak mee naar de natuur. Ik had de uitgever van wandelboeken 'Gegarandeerd Onregelmatig' benaderd met de vraag, of hij interesse had in het maken van een boekje van al mijn blogs. Nee dus, dat boekje paste niet in zijn doelgroep. Maar hij vond mijn wandelsponsoractie voor KNGF zó sympatiek, dat hij de actie wilde sponsoren door mij vier van zijn wandelboekjes aan te bieden, en ze zelf naar eigen keuze te laten uitzoeken. Zo aardig. Weer een sponsor erbij!  Als één van die vier boekjes koos ik dus dat boekje 'Wandelen in de geest van Jac.P.Thijsse'. Vandaag loop ik daaruit een rondwandeling van 't Harde naar Elburg en weer terug, 19 km (2 foto's).. De route is geïnspireerd door het Verkade/Thijssealbum Langs de Zuiderzee. Het is niet meer bekend waar hij precies gelopen heeft, maar de wandeling is in zijn geest samengesteld, met liefde en aandacht voor wat de natuur daar aan schoons te bieden heeft. En dat is vandaag weer veel. Ik loop er langs smalle boerenpaadjes tussen de velden, en door oude bossen langs hoge beuken-, dennen- en eikenlanen (2 foto's). De zon schijnt, en het bos ruikt na de regenbuien van de vorige dagen naar herfst. En die begint overal zichtbaar te worden. Een wandelaar komt me enthousiast tegemoet: "even verderop is zó'n schitterende paddestoel te zien!" En inderdaad, ik heb geloof ik nog nooit zo'n mooie gezien (foto). De bloeitijd van de hei is al wel voorbij, maar ik krijg vandaag nog een laatste toegift (foto). Het is nu helemaal pompoenentijd, en de appelbomen zijn met hun rijpe rode vruchten op zijn mooist (2 foto's). In Elburg een tuinderij met een veld met nazomerbloemen nog vol in bloei, ook met mijn lievelingsbloemen, cosmea's (foto). En er is nog veel meer aan bijzonders en opmerkelijks onderweg. In een wei zie ik een schaap op zijn rug liggen. Die kan dan niet uit zichzelf meer overeind komen, en als er niets gebeurt gaat hij dood (foto). Gelukkig is een voorbijganger in staat, hem weer op zijn pootjes te zetten. Pfff! Onderweg kom ik langs de uitgestrekte productietuinen van A.Vogel, bekend van zijn natuurlijke geneesmiddelen van biologisch geteelde geneeskrachtige kruiden en planten, en nog veel in volle bloei.Er worden rondleidingen door de tuinen gegeven, alleen vandaag helaas niet. Een volgende keer dan maar. En nog iets spectaculair bijzonders onderweg: ik zie iets zitten in een boomstam; een paddestoel? Dichterbij komend zie ik dat het een nest is van de grote wesp, een  architectuur van tientallen holletjes bij elkaar, grillig gevormd om te zien en hard als porcelein (2 foto's); wonderlijk knap om te zien hoe ze dat hebben kunnen maken. Elburg is een oud Hanzestadje. In 1392 heeft Hertog Willem van Gelre het stadje laten bouwen als een vesting, met als bijzonderheid de strikt vierkante vorm van Elburg, met een wonderlijk geometrisch rechthoekig stratenpatroon. Lijkt wel een supermoderne opzet, maar dan wel uit de 14e eeuw (2 foto's). Iedereen kent nu wel mijn liefde voor oude kleine huisjes in hofjes, en hier tref ik het waarschijnlijk kleinste hofje van Nederland, met maar 5 huisjes, het Weduwehofje (foto). Volgens het opschrift gebouwd in de 15e eeuw, ten behoeve van arme weduwen. En, staat er, 'het hofje heeft nog steeds die oorspronkelijke bestemming'. Ook weer niet voor mij weggelegd dus. En ik tref er de voormalige Joodse synagoge. Slechts enkele joden overleefden in de oorlog de nazi-terreur, en er werden na de oorlog geen diensten meer gehouden. Sinds 2008 is echter in de synagoge weer de Sjoel Elburg gevestigd. Bover de poort staat in het Hebreeuws: Wij wandelen in gezelschap naar het huis van God; psalm 55,vs 15 (foto). Tenslotte nog even terugkerend naar Jac Thijsse. Door de vestingwallen kom je het stadje binnen via de Vischpoort (foto). Hier zal Thijsse in elk geval wèl gelopen hebben, getuige het plaatje in het door hem geschreven Verkadealbum Langs de Zuiderzee (foto). Heb ik toch vandaag hier echt in zijn voetsporen gelopen!  

KNGF Geleidehonden leidt honden op die ondersteuning bieden aan mensen met een (visuele) beperking. Dat doen we vanaf de geboorte tot het moment dat de honden met pensioen gaan. Een hond fokken, verzorgen en opleiden is kostbaar. We zijn een maatschappelijke organisatie en voor een groot deel afhankelijk van giften en nalatenschappen. Dankzij onze donateurs kunnen we ons werk blijven doen.